علی رزاقی بهار/ جهان درباره کشورهای مختلف چگونه فکر میکند؟ آنها را با چه چیزی به یاد دارد؟ برای مثال وقتی نام اسپانیا در ایران برده میشود اولین چیزهایی که میگوییم. بارسلونا، رئال مادرید و گاوبازی است.
به گزارش روا ۲۴, درباره انگلستان ساعت گرینویچ و احتمالا ملکه الیزابت است. درباره امارات برج الخلیفه بلندترین برج جهان، درباره هلند لالههای نارنجی و کره هلندی، درباره آلمان هم میگوییم صنعت و زندگی ماشینی، بنز و بیامو، دیوار برلین یا خانم مرکل. اگر به شرق برویم درباره کره جنوبی به احتمال زیاد از سریالهای «یانگوم» و «جومونگ» یا برند سامسونگ میگوییم. ژاپن هم به تویوتا، اوشین و کیمونو معروف است. چین هم مشخص است که دیوار چین مهمترین معرفه این کشور در سراسر دنیاست و همینطور درباره مصر میتوان گفت فرعون، اهرام ثلاثه و رود نیل، برای هند فیل، طاووس و تاج محل و غذاهای تند و درباره آمریکا کاخ سفید و برج آزادی و شاید هم برند اپل و ناسا و همینطور کشورهای دیگر.
اما جهان درباره ما چگونه میاندیشد؟ ایرانیان در دنیا و در کشورهای مختلف به چه چیزی شهرت دارند و وقتی نام ایران برده میشود یاد چه چیزی میافتند؟ برای این عنوان چند نام پرکاربردترین و معروفترین نامها هستند. علی دایی و اصغر فرهادی دو چهره شاخصی هستند که در بسیاری از کشورها، ایران را به این دو نام میشناسند. بعد از آن فردوسی شاعر بزرگ و بعد هم نام برخی سیاستمداران و برخی خلقیات ایرانیان مثل مهماننوازی اما خبری از پاسارگاد، تختجمشید، حافظ، سعدی، بیستون، خلیجفارس، دریای خزر، نقشرستم، سازه آبی شوشتر و… نیست و اگر هم هست بسیار بهندرت است و این یعنی ما نتوانستیم ایران را آنطور که بایسته است به جهان معرفی کنیم. البته ایران در داخل ایران هم غریب است و سرزمین ناشناختهای است. بسیاری از ایرانیان از مراکز تاریخی، میراث طبیعی و فرهنگی این سرزمین هزار رنگ اطلاع ندارند و اطلاعاتشان محدود به سفرهایی است که رفتهاند و آنچه در کتاب درسی خواندهاند یا در تلویزیون دیدهاند. درحالیکه در تمام این سرزمین صدها آیین و آداب و رسوم، هزاران بنای تاریخی و ارزشمند و دهها منطقه طبیعی بکر و زیبا وجود دارد که در دنیا کمنظیر و بینظیر است. با این حال خود ما به عنوان عاشقان ایران باید سفیران معرفی این سرزمین زیبا باشیم. در اینستاگرام و شبکههای اجتماعی با معرفی مجله سرزمین من، سایتهای گردشگری و… میتوانیم ایران را به یکدیگر بشناسانیم. هرکس از شهر و استان خود بگوید. از کویرها و آسمان پرستارهاش، از دریاها و رودها، از قناتهای تاریخی و آبشارهای همیشه پرآبش، از جنگل و دشتهایی با مناظر استثنایی و با کلبههای چوبی در بلندترین نقطه کوهها، از بناهای تاریخی که انسان را ساعتها و روزها مبهوت میکند و از این گربه هزار رنگ و زیبا بیشتر بگوییم و بدانیم.