گفت‌وگو با پژمان جمشیدی، فوتبالیست دیروز، بازیگر امروز

به گزارش روا 24 به نقل از مجله همشهري جوان، پژمان جمشيدي از تجربيات بازيگري خود مي‌گويد.
زندگیم هر روز خلوت‌تر می‌شود

پژمان جمشیدی، فوتبالیست دیروز و بازیگر امروز است. بعضی می‌گویند او یک فوتبالیست معمولی بود. فراموش نکنیم در کشوری که 80 میلیون جمعیت دارد، زمان او 70 میلیون نفر بود، پنج میلیون نفر فوتبال بازی می‌کنند که فقط 18نفر عضو تیم‌ملی‌های نوجوانان، جوانان، امید و بزرگسالان می‌شوند. جمشیدی یکی از آن 18 نفر بود. این موضوع نمی‌تواند معمولی لقب بگیرد. جدای از سابقه ملی، سال‌ها در پرسپولیس، پاس، سایپا و کشاورز بازی و در تیم‌های مهمی بازی کرد. آدم‌هایی که اطلاعات فوتبالی کمی دارند شاید این تصور را داشته باشند که او فوتبالیستی معمولی بود ولی مگر چند نفر در طول تاریخ می‌توانند مثل او لباس تیم‌ملی و تیم‌های باشگاه‌های مهم را تن کنند؟
اما در عرصه بازیگری، این روزها پژمان جمشیدی با نقش‌آفرینی در سریال «زیرخاکی» بار دیگر توجه‌ها را به خود جلب کرده است. بازی روان او در این سریال توانسته بسیاری از بینندگان را به خود جلب کند و حتی منتقدانی که تا پیش از این همچنان نقش‌آفرینی و بازیگری فوتبالیست سابق را شانسی و تصادفی قلمداد می‌کردند، این بار با تسامح بیشتری درباره نقش‌آفرینی او صحبت می‌کنند. پژمان جمشیدی اگرچه با حضورش در قامت بازیگر مثل بسیاری از چهره‌های دیگر که از این شاخه به آن شاخه می‌پرند، جدی گرفته نشد اما طی این سال‌ها استمرار در کارش و نقش‌آفرینی در مدیوم‌های مختلف شامل کارهای تلویزیونی، سینمایی و حتی تئاتر نشان داد که او دنبال اهداف بزرگ‌تری برای بازیگری است و صرفا جلوی دوربین رفتن برایش اهمیت ندارد. به بهانه ایفای نقش او در سریال زیرخاکی گفت‌وگویی با پژمان جمشیدی ترتیب دادیم. اگرچه او پیشنهادهای زیادی برای این نقش این روزها از رسانه‌ها دریافت می‌کند اما از آن‌جا که خودش از خوانندگان و طرفداران همشهری‌جوان است، با روی گشاده به گفت‌وگوی با ما پاسخ مثبت داد. از پژومان جشیدی در این مصاحبه جدای از صحبت درباره سریال «زیرخاکی»، از موضوع‌های دیگری هم پرسیدیم. از جمله این‌که آیا در زندگی شخصی‌اش هم آدم شوخ طبعی است یا نه؟ آن طور که خودش می‌گوید گویا زندگی‌اش همین‌طور خلوت و خلوت و خلوت‌تر می‌شود.

*شما طي اين سال‌ها مرحله به مرحله رشد كرديد و به ادعاي بعضي منتقدان روز به روز در بازيگري بهتر شديد. براي تبديل شدن به يك بازيگر حرفه‌اي چه ملاك‌هايي را جلوی پاي خود قرار داديد؟
این‌که روز به روز در بازیگری بهتر شدم، نظر لطف شماست. به هر صورت سعی کردم فیلمنامه‌هایی را قبول کنم که حس کردم در آن‌ها می‌توانم موفق باشم. یا از بین نقش‌هایی که پیشنهاد می‌شود، آن‌هایی را قبول کنم که در حد توانم بتوانم خوب اجرا کنم. در درجه بعد به کارگردان و بازیگران توجه کنم. سعی کردم خیلی تئاتر کار کنم. طی این سال‌ها حدود 14 تئاتر صحنه‌ای داشتم. تمرینات تئاتر هر روز تمرینات بازیگری است و بسیار سخت و فشرده است.

*معمولا شما را با بازي در نقش‌هاي طنز مي‌شناسيم. اين تمايل از جانب خود شماست يا اين‌كه معمولا پيشنهادها اين‌طور رقم مي‌زند كه در نقش‌هاي طنز بازي كنيد؟ چون در چند نقش جدي سينمايي هم بازي كرديد و حتي براي بازي در فيلم سوءتفاهم نامزد جشنواره فيلم فجر شديد. با اين حال بعضي منتقدان مي‌گويند در نقش‌هاي جدي هم معمولا شوخ طبعي در شخصیت‌تان وجود دارد. اين به شخصيت‌تان برمي‌گردد يا فيلمنامه اين طور ايجاب مي كند؟
ورودم به عرصه بازیگری با کار کمدی بوده وقتی با کار کمدی وارد سینما شده‌ام، طبیعی است که بیشتر کارهای طنز به من پیشنهاد می‌شود ولی در طول این سال‌ها چهار، پنج تا کار جدی هم بازی کردم. تقریبا از لحاظ تعداد بازی نقش‌های کمدی و جدی برابری می‌کند. بعضی‌هایشان به قول شما رگه‌های طنز و کمدی دارد. بعضی مواقع فیلمنامه ایجاب می‌کند، بعضی وقت‌ها خودم طنز چاشنی کار می‌کنم ولی بعضی فیلم‌ها مثل دو زیست نمی‌طلبد. نه کارگردان می‌خواهد، نه فیلمنامه، نه خودم می‌خواهم. بنابراین به تلخی تمام اجرا می‌شود.

*يكي از نقش‌هاي جدي شما به فيلم ايده اصلي مربوط است. بعضي معتقدند آن نقش يكي از متفاوت‌ترين نقش‌آفريني‌هاي شماست. خودتان چقدر با اين نظر موافقيد؟
ایده اصلی کار دشواری بود. با این‌که همه تصور می‌کنند خارج از کشور کار توام با تفریح است ولی بعضی وقت‌ها این طور نیست. هنگام کار در فیلم ایده اصلی دلار چند برابر شد و شرایط‌مان به هم ریخت و مجبور شدیم هر هفته یک هتل عوض کنیم. به خانم موگویی که تهیه‌کننده و کارگردان کار بود فشار زیادی وارد شد اما به دلیل همراه بودن عوامل، چه پشت صحنه و چه جلوی دوربین، کار به سرانجام رسید. در ایده اصلی بازیگران خیلی خوب و حرفه‌ای داشتیم که از این لحاظ خیلی به من کمک کردند. خروجی، کار خیلی خوب و خوش آب‌ورنگی شد و وقتی در سینما دیدم، فراتر از چیزی بود که انتظارش را داشتم.

*از بين تمام نقش‌هايي كه ايفا كرديد خودتان كدام را بيشتر دوست داريد؟
همه نقش‌هایم را دوست دارم و نمی‌توانم یکی را انتخاب کنم اما اگر ناچار باشم، در بین کارهای کمدی که بازی کردم «خوب بد جلف» را انتخاب می‌کنم. در بین فیلم‌های غیرکمدی هم تا این‌جای کار، «جهان با من برقص» را انتخاب می‌کنم. به این کارها هم علاقه و هم اعتقاد دارم.

* در تئاتر هم حضور فعالي داريد. براي پژمان جمشيدي شوخ طبع، حضور در اين عرصه چه تجربيات و دستاوردهايي داشت؟ بخصوص از اين حيث اين را مي پرسم كه به هر حال در تئاتر اجرا فشرده و سنگين است، شما بايد ديالوگ‌هاي زيادي را حفظ كنيد و متناسب با نقش‌ها آن جديت را از خود بروز بدهيد؟
این‌که تئاتر چقدر با شخصیت شوخ طبع من مغایرت دارد، ربطی ندارد. ما متن‌های کمدی دارم. متن‌های درام داریم. متن‌های جدی، غمگین و شاد داریم. بسته به متن نمایش سعی می‌کنم بازی کنم و ربطی به شوخ طبعی من ندارد.

*آيا در زندگي شخصي هم اين شوخ طبعي را داريد يا نه كاملا برعكس خيلي اخمو و عبوس هستيد؟
در زندگی شخصی خودم این‌قدر شوخ طبع نیستم.

*اين روزها سريال «زيرخاكي» با نقش‌آفريني شما توانسته با مخاطبان ارتباط زيادي برقرار كند. به نظرتان رمز اين موفقيت چيست و چرا بازيتان در اين فيلم مورد توجه عموم مردم قرار گرفته؟
من به کارگردان اعتماد کامل داشتم. متن را بسیار دوست داشتم و اعتقادم این بود که تلویزیون برای همه مردم است. مهم نیست که شاید با یک مدیری در تلویزیون اختلاف سلیقه و عقیده داشته باشیم. مهم این است که برای مردمی کار می‌کنیم که شاید در شهرشان سینما هم ندارند و نمی‌توانم خودم را از آن‌ها دریغ کنم. خوشحالم که این کار را برای مردم انجام دادم و خوشحالم که مورد استقبال‌شان قرار گرفته است. من کمترین تاثیر را در این سریال داشتم. دیگر بازیگران مثل خانم خیر اندیش، خانم صامتی، آقای حجازی‌فر، آقای فلاح، رایان کوچولوی سرلک و دیگر بازیگرانی که در این فیلم بودند، کارگردانی خوب، تصویربرداری خوب، همه بچه‌ها نور، صدا، گریم و تهیه‌کننده خوب‌مان آقای نصیری‌نیا همه این عوامل دست به دست هم دادند که این سریال و ما دیده شویم. برای همه آن‌ها آرزوی موفقیت می‌کنم.

*چه چیزی در بازیگری شما را خوشحال می‌کند؟
هرگز دوست ندارم کمترین خودستایی و خودپسندی‌ای در عرصه بازیگری داشته باشم. خودم را در این راه هنوز شاگرد می‌دانم. تنها چیزی که دلخوشم می‌کند و به آن افتخار می‌کنم این است که بازی‌هایم مورد استقبال مردم قرار بگیرد.

* از اين نمي‌ترسيد كه با ادامه اين روند، بازي‌هاي شما تبديل به تيپ شود؟ درواقع خودتان را چقدر در خطر به تكرار افتادن در بازيگري مي‌بينيد؟
این خطری است که همه بازیگران جهان را تهدید می‌کند. من هم از این قاعده مستثنا نیستم. در هر صورت سعی می‌کنم برای هر نقشی که می‌خواهم بازی کنم، فکر و تفاوت‌هایی در آن ایجاد کنم. کمااین‌که نمی‌توان منکر شد همه بازیگران به هر حال خطی از خودشان و وجودشان را در نقش باقی می‌گذارند.

*از بين بازيگراني كه با آن‌ها نقش‌آفريني كرده‌ايد، كدام براي شما پارتنر بهتري بود و به بهتر شدن بازي شما كمك كرد؟
همه پارتنرهایی که با آن‌ها کار کردم عالی بودند.

*بعضی می‌گویند پژمان جمشيدي يك فوتباليست نسبتا معمولي بود. به نظرت به آنچه از فوتبال می‌خواستی رسیدی؟
خودم اعتقاد دارم به سقف آرزوهایی که در فوتبال داشتم رسیدم. هرچند شکی نیست که این سقف می‌توانست بلندتر باشد.

*آيا برنامه‌اي داريد همان‌طور كه يك روز بعد فوتبال وارد عرصه بازيگري شديد، در آينده از بازيگري هم وارد عرصه ديگري ديگري شويد؟
آینده را هیچ‌وقت نمی‌توان پیش‌بینی کرد اما فکر نمی‌کنم دیگر جانش را داشته باشم. ترجیح می‌دهم که کمی زندگی‌ام را آرام‌تر و کم‌حاشیه‌تر کنم.

*از زندگي شخصي، حضورتان در فضاي مجازي و تفريحات ديگرتان در این روزهای قرنطینه براي مخاطبان جوان همشهري جوان بگوييد.
در این مدت که قرنطینه بودیم تماشای فیلم، شنیدن پادکست و دیدن سریال تفریحاتم بود. فضای مجازی را خیلی کم کردم. در اینستاگرام تقریبا هیچ فعالیتی نمی کنم. بیشتر دوستانم چک می‌کنند و اگر دایرکت یا موضوع مهمی باشد به من می‌گویند. خودم هم هرازگاهی صفحات سینمایی و خبرها را می‌خوانم و چک می‌کنم ولی خیلی خیلی کم. خودم تقریبا هیچ فعالیتی نمی‌کنم. درکل
اینستاگرام خوشحالم نمی‌کند. نه انزوا ولی روندی که خودم می‌بینم این است که زندگی‌ام همین‌طور خلوت و خلوت و خلوت‌تر می‌شود. این برای خودم راحت‌تر است.
منبع: مجله همشهري جوان شماره 735